Een nieuwe Ereprijstrofee: “Het voelt als een eer dat ik hiervoor ben gevraagd”
De Ereprijs winnen is voor menig inwoner van Sint Jansklooster een droom. De mooiste en meest indrukwekkende dahliareus van het jaar bouwen is een prestatie van formaat en iets om enorm trots op te zijn. Daarom is het hoog tijd dat daar ook een écht kunstwerk bij hoort.
En wie kun je daar beter voor vragen dan de Kloosterse kunstenaar Albert Weijs? Met zijn hout- en metaalkunst maakte hij al door heel Nederland bijzondere objecten en ook aan het corso is hij al jarenlang verbonden.
Puzzelen
Hoeveel corsocreaties Albert precies heeft ontworpen? Dat weet hij zelf eigenlijk ook niet meer. “Tientallen, als je de gondelvaarten in de regio meetelt, zijn het er zeker meer dan honderd”, zegt hij lachend. Twee keer was hij zelf de grote winnaar: in 1985 met 'Droombeeld' van de Doppe c.q. de Keet. en met ‘Strauss, de Walzkoning’ won hij in 1994 de Ereprijs met Corsogroep De Brekers. Nu keert hij terug in een andere rol. Niet als ontwerper van een corsocreatie, maar als maker van de nieuwe Ereprijstrofee.
Al langer leefde het idee om de huidige wisselbeker te vervangen. “Ze wilden graag iets bijzonders, iets wat je niet zomaar in een winkel kunt kopen." Voor Albert was meteen duidelijk wat het middelpunt van de trofee moest worden. “Een dahlia moest er sowieso in terugkomen.”
Zoals bij al zijn kunstwerken begon hij niet met een schets. “Dat doe ik eigenlijk nooit. Ik zie het voor me en begin gewoon. Ik verzamel allerlei bijzondere metalen vormen en tijdens het maken ontstaat het ontwerp vanzelf. Soms kom ik iets toevallig tegen, soms ben ik echt op zoek naar een bepaald onderdeel. Door al die vormen te combineren ontstaat uiteindelijk het kunstwerk. Eigenlijk ben ik voortdurend aan het puzzelen.”
Wie de trofee van dichtbij bekijkt, ontdekt overal die puzzelstukjes terug. Lepels, vorken, schaaltjes en allerlei andere metalen voorwerpen zijn verwerkt in het kunstwerk. “Ik gebruik eigenlijk nooit iets in zijn oorspronkelijke vorm. Alles wordt geslepen, aangepast of uit elkaar gehaald. Soms neem ik iets mee zonder te weten waarvoor ik het ooit ga gebruiken. Pas jaren later krijgt zo'n onderdeel een plek in een kunstwerk.”
Symbolische betekenis
De dahlia op de trofee heeft bovendien een symbolische betekenis. “Het idee ontstond om zowel een dahliaknop als een volledig bloeiende dahlia te verwerken. Iedere corsowagen begint immers als een knop. Tijdens het seizoen groeit alles langzaam uit tot een bloem en tijdens het corso komt alles volledig tot bloei. Uiteindelijk kiest de jury dan één wagen als de allermooiste. Dat verhaal wilde ik in de trofee terug laten komen.”
Jarenlang was Albert ontwerper en bouwer binnen het corso. Inmiddels is hij daar al een aantal jaren mee gestopt, maar dat hij op deze manier toch weer een bijdrage kan leveren aan die traditie, vindt hij bijzonder. “De vraag kwam totaal onverwacht. Het voelt echt als een eer dat ik hiervoor ben gevraagd. Ik heb zelf jarenlang actief meegebouwd en nu mag ik iets maken dat onderdeel wordt van die traditie. Dat vind ik heel mooi.”
Wie de nieuwe Ereprijstrofee straks als eerste boven zijn hoofd mag houden, blijft nog even de vraag. Dat weten we op 21 augustus om 19.45 uur, wanneer tijdens de prijsuitreiking de nieuwe trofee voor het eerst wordt uitgereikt.
